Gisteravond stapte ik even terug in een vertrouwde wereld. De gangen van mijn oude opleiding Pedagogiek, bekende gezichten, en dat fijne gevoel alsof de tijd een beetje had stilgestaan. Eén keer per jaar kom ik hier nog terug voor de intervisieavond. Ik kijk er elke keer weer naar uit.
Het is bijzonder hoe snel je weer in gesprek raakt met oud-studiegenoten. Alsof je elkaar gisteren nog hebt gezien. Tegelijkertijd merk ik hoeveel er veranderd is: iedereen heeft zijn eigen pad gevolgd, eigen ervaringen opgedaan. Juist dat maakt deze avonden zo waardevol. Het is niet alleen bijpraten, maar ook samen reflecteren, verdiepen en nieuwe inzichten opdoen.
Waarom “rustig worden” niet werkt
Het thema van gisteren was executieve functies. Een groot en belangrijk onderwerp, maar voor deze blog ga ik daar niet te diep op in. Wat me vooral bijbleef, was een ogenschijnlijk simpele, maar krachtige reminder: wanneer je stress ervaart, werkt het niet om tegen jezelf te zeggen “ik moet snel weer rustig worden.”
Herkenbaar toch? Hoe vaker je dat denkt, hoe minder het lijkt te lukken.
Wat wél helpt, is iets heel anders: op zoek gaan naar veiligheid.
En daar ontstond bij mij ineens een mooie brug naar mijn huidige opleiding tot holistisch coach. Want ja… hoe doe je dat eigenlijk, jezelf weer veilig laten voelen?
Veiligheid in je lichaam
Hier kwam de polyvagaaltheorie voorbij. In simpele woorden: deze theorie legt uit hoe ons zenuwstelsel continu scant of we veilig zijn of niet. Voelen we ons veilig, dan kunnen we ontspannen, verbinden en helder denken. Voelen we ons onveilig (stress!), dan schiet ons systeem in een overlevingsstand. Daar kom je niet uit door alleen maar te denken dat je rustig moet worden.
Veiligheid is dus geen gedachte. Het is een ervaring in je lichaam.
Kleine oefeningen, groot effect
En precies daar zaten de kleine, praktische oefeningen die we deden. Simpel, maar verrassend effectief:
– Rustig 4 tellen inademen en 8 tellen uitademen
– Je nek zachtjes masseren
– Je handen kruislings op je borst leggen en zachtjes tikken op je schouders of bovenarmen
Geen ingewikkelde technieken. Geen “fix jezelf nu”-druk. Maar kleine signalen aan je lichaam: je bent veilig.
Waar alles samenkomt
Wat me raakte, was hoe deze inzichten uit mijn pedagogische achtergrond en mijn huidige holistische opleiding elkaar ineens ontmoetten. Alsof puzzelstukjes in elkaar vielen.
Misschien is dat ook wel wat deze jaarlijkse avond voor mij betekent: niet alleen terugkijken, maar juist vooruit verbinden. Oude kennis, nieuwe lagen.
Ik ging naar huis met een warm gevoel. Verbonden, geïnspireerd… en weer een stukje dichter bij het begrijpen van iets wat we allemaal nodig hebben: een gevoel van veiligheid, van binnenuit.
Een kleine uitnodiging
Misschien een mooie uitnodiging voor vandaag:
niet jezelf dwingen om rustig te worden, maar jezelf de vraag stellen:
wat heb ik nodig om me veilig te voelen?
geen nieuwe cliënten aan.