– en wat dat betekent voor jou als moeder
Sommige kinderen worden veel te vroeg groot.
Niet omdat ze dat willen.
Maar omdat het nodig voelt.
Ze zorgen. Ze regelen. Ze passen zich aan.
En vaak zegt iedereen: “Wat is ze toch sterk.”
Maar van binnen dragen ze soms veel meer dan een kind zou moeten dragen.
Voor die kinderen bestaat een naam:
KOPP-kinderen – Kinderen van Ouders met Psychische Problemen.
Ik weet dat niet alleen vanuit mijn werk als ambulant begeleider en coach.
Ik was er zelf één.
Mijn verhaal als KOPP-kind
Als kind dacht ik dat dit gewoon mijn karakter was.
Zelfstandig. Sterk. Verantwoordelijk.
Ik voelde precies hoe de sfeer thuis was en paste me automatisch aan.
Ik zorgde liever voor anderen dan dat ik hulp vroeg. Ook al kreeg ik vaak de schuld van escalaties.
Pas later ontdekte ik het woord KOPP-kind.
En ineens vielen puzzelstukjes op hun plek.
Waarom ik alles alleen wilde doen.
Waarom rust nemen moeilijk was.
Waarom ik altijd sterk moest blijven.
Toen ik zelf moeder werd – en later alleenstaande moeder – merkte ik hoe diep dat patroon zat.
Ik droeg alles. Regelde alles. Ging maar door.
Tot ik besefte:
dit is niet kracht, dit is overleven.
En het mag anders.
Dat moment werd het begin van mijn werk.
Vandaag begeleid ik alleenstaande moeders om het lichter te maken. Niet perfecter. Lichter.
Je hoeft het niet alleen te doen
Mijn begeleiding is praktisch, warm en zonder oordeel.
Geen perfecte plaatjes.
Geen “je moet gewoon…”.
Wel:
ruimte, adem, overzicht en steun.
Vanuit kennis.
En vanuit herkenning.
Want ik weet hoe het voelt.
En ik gun jou dat het makkelijker wordt.
Voel je dat je alles alleen draagt? Neem gerust contact met me op. Dan kijken we samen wat jij nodig hebt.
geen nieuwe cliënten aan.